27 آذر 90 در برنامه خبری 20:30 از صداو سیمای ایران فردی به نام امیر میرزایی حکمتی تحلیلگر ارشد اطلاعاتی CIA جاسوس امریکا معرفی شد و وی اعتراف تقریبا کاملی کرد. از جمله موارد اعترافی این بود که امریکا برای جلب نظر ایران حاضر بود اطلاعات ارزشمندی را فدا کند. فرستادن جاسوس توسط سیا در ایران چیز عجیب و غریبی نیست، عجیب فرود اوردن هواپیمای فوق مدرن توسط ایران است! با توجه به اطلاعات موجود به قطع یقین میتوان گفت یکی از اطلاعات ارزشمندی که امریکا حاضر شد فدا کند، همین RQ-170 بود. از انجایی که این نوع هواپیما قابلیت رادارگریزی کامل دارد و در ارتفاعات بالا پرواز میکند و قابل دیدن هم نیست، و تنها حالت ممکن برای گیر افتادن ان، این است که یک جنگنده در بالا یا پایین ان پرواز کند که به دلیل نقص در طراحی بال این مدل قابل شناساییست، ولی احتمال اتفاق افتادن چنین حالتی نزدیک به صفر است(ایران بیست و چهار ساعته با جنگنده در هوا چرخ نمیزند) تنها حالت ممکن این است که همین هواپیما را یکی از اطلاعات ارزشمند حکمتی بدانیم.در این صورت حتی میتوان ادعا کرد این یک RQ-170 واقعی هم نباشد! چند روز قبل که در کریستین ساینس مونیتور گزارشی پخش شد از یک مهندس ایرانی که ادعا کرده بود در عملیات فرود آوردن هواپیما نقش داشته و ادعا کرده بود ابتدا با فرستادن نویزهای قوی ارتباط ماشین با مرکز کنترل را قطع کرده اند و وقتی هواپیما به حالت اتوپایلوت سوییچ کرد که به مرکز بازگردد، توانستند با استفاده از نقص در سیستم GPS هواپیما را فریب بدهند که در ایران فرود بیاید. برای کسانی که با این سیستمها اشنایی دارند واضح است که این کار علی رغم مشکلات زیاد، غیر ممکن نیست. ولی مسئله ی مهم این است که این مدل هواپیما برای فرود به چند عدد GPS اکتفا نمیکند! سیستمی در هواپیما تعبیه شده که با اندازه گیری پستی بلندی محیط و اندازه گیری مسافت پرواز و … امکان فریب خوردن از اعداد اشتباه GPS به صفر میرسد و به هرحال در محل تیک اف فرود می اید. نکته دیگر که در گزارشی که در CBS منتشر شد نیز به ان اشاره شده بود، این است که چگونه امریکا از پهپادی استفاده کرده، که در خاک “دشمن” امکان خود انفجاری ندارد؟ ایا این را باید به پای اشتباهات سازمان اطلاعات امریکا بگذاریم؟ ولی انها در این موارد کمتر اشتباه میکنند.
حتی وقتی مسئولین امریکایی زیر فشار افکار عمومی و رسانه ها درباره از دست دادن اطلاعات قرار میگرفتند به نکات جالبی اشاره میکردند مانند “ما میدانیم چه میکنیم” یا در جایی گفته بودند” این هواپیما ارزش اطلاعاتی کمی دارد” و…
البته یک حالت دیگر هم محتمل هست که حتی جاسوس دستگیر شده هم جزء برنامه ای بزرگتر باشد(هرچند امریکا روی نیروهای انسانی ریسک زیادی نمیکند) ولی با توجه به اطلاعات موجود میتوان به طور قطع گفت هواپیما واقعا هدیه امریکایی تقلبی بود. تقلبی، زیرا ریسک لو رفتن چنین عملیاتی همیشه بالاست، هیچ سازمان اطلاعاتی ریسک زیادی نمیکند و یک منبع مهم اطلاعاتی را در معرض لو رفتن قرار نمیدهد، موردی که حتی در گزارش بیست و سی هم به ان اشاره شد، اطلاعات حکمتی هم مخلوطی از اشتباه و صحیح است و به همین دلیل به نظر نمیرسد ایران بتواند از حکمتی هم استفاده خاصی کنند.
